«Βόλος – Νέα Ιωνία: τόσο μακριά, τόσο κοντά»

3D ΕΙΚΟΝΙΚΗ ΠΕΡΙΗΓΗΣΗ ΕΔΩ

ΟΔΗΓΙΕΣ     ΒΟΗΘΕΙΑ

«Βόλος – Νέα Ιωνία: τόσο μακριά, τόσο κοντά»

1840-1922 : Η νέα πόλη του Βόλου, «προάστιο» εμπόρων αρχικά, μετασχηματίζεται με γοργούς ρυθμούς σε σημαντική βιομηχανική πόλη της Ελλάδας. Στην πόλη εγκαθίστανται περίπου 13.000  πρόσφυγες.
1924- 1947: Ο Συνοικισμός των μικρασιατών προσφύγων εξελίσσεται στον οργανωμένο δήμο της Νέας Ιωνίας με τη δική του επαγγελματική και κοινωνική ζωή.
2010: Ο Βόλος και η Νέα Ιωνία, μετά από 63 χρόνια, είναι και πάλι ενιαίος Δήμος.
2014: Το Μουσείο της Πόλης του Βόλου  ανοίγει.

Το Μουσείο της Πόλης του Βόλου ανοίγει για τους κατοίκους  και τους επισκέπτες της πόλης με μια έκθεση αφιερωμένη στα 90 χρόνια από την ίδρυση του προσφυγικού Συνοικισμού στη Νέα Ιωνία και τις επιρροές της μαζικής εγκατάστασης των προσφύγων στην πόλη. Οι διαδρομές των διαφορετικών ανθρώπων που συναντήθηκαν και συμβίωσαν σε έναν κοινό τόπο αποτελούν το κεντρικό θέμα της έκθεσης «Βόλος – Νέα Ιωνία: τόσο μακριά, τόσο κοντά».

Η αφήγηση της έκθεσης ξετυλίγεται από τον «Αστικό χώρο», τον οποίο αντίκρισαν οι μικρασιάτες πρόσφυγες όταν έφτασαν, το 1922, στην πόλη του Βόλου, και τον αστικό χώρο που οι ίδιοι δημιούργησαν μετά από χρόνια εργασίας στη νέα πατρίδα. Η «Εργασία», επόμενο βήμα της εκθεσιακής αφήγησης, αναδεικνύει την ανθρώπινη προσπάθεια όχι μόνον της επιβίωσης αλλά και της δημιουργίας μέσω της εργασίας. Η «Κατοικία» εξετάζει τους χώρους που στέγαζαν την ιδιωτική ζωή  των κατοίκων, αλλά και τις γειτονιές όπου συμβίωναν με τους συμπολίτες τους.  Η «Ενδυμασία» χρησιμοποιείται ως κλειδί για την ανάγνωση της κοινωνικής, οικονομικής και επαγγελματικής διαφοροποίησης των ανθρώπων της πόλης.

Η πόλη δεν υπάρχει χωρίς τους κατοίκους της: οι «Άνθρωποι» του Βόλου και της Νέας Ιωνίας, μέσα από τις ιστορίες της ζωής τους που οι ίδιοι εμπιστεύτηκαν στο Μουσείο της Πόλης του Βόλου, αποτελούν κομβικό σημείο της έκθεσης. Μετά την εργασία, η σχόλη: η «Διασκέδαση», η διαχείριση του ελεύθερου χρόνου, προσφέρει έναν διαφορετικό τρόπο κατανόησης της ζωής της πόλης και των ανθρώπων της.  Το «Ποδόσφαιρο», αγαπημένη ψυχαγωγία μικρών και μεγάλων, αναδεικνύει τις διαφορές προσφύγων και ντόπιων, όπως αυτές επιβιώνουν στην παραδοσιακή αντιπαλότητα των δυο μεγάλων τοπικών ομάδων, της Νίκης και του Ολυμπιακού.

Εάν, στις πρώτες δεκαετίες της συγκατοίκησης, κυριαρχούν οι διακρίσεις ανάμεσα σε «πρόσφυγες» και «ντόπιους», ανάμεσα στους «πάνω» και τους «κάτω» από το ποτάμι, στο πέρασμα του χρόνου τα στερεότυπα αυτά αμβλύνονται. Σε αυτό συνέβαλαν σημαντικά οι «Περίοδοι κρίσης» που βίωσε η πόλη: η κοινή τύχη των κατοίκων στη γερμανο-ιταλική Κατοχή (1941-1944), στους σεισμούς και τις πλημμύρες των ετών 1955-57, αλλά και αργότερα στην περίοδο της αποβιομηχάνισης από τα μέσα της δεκαετίας του 1980. Το ίδιο και οι κοινωνικές και οικονομικές ανακατατάξεις που ακολούθησαν στις τελευταίες δεκαετίες του 20ου αιώνα.

Ο σύγχρονος Βόλος πολύ λίγο θυμίζει την προπολεμική ακμαία νεοκλασική πόλη ή την ισχυρή βιομηχανική πόλη του μεσοπολέμου. Αντίστοιχα και η Νέα Ιωνία: ο αρχικά αμιγώς προσφυγικός συνοικισμός έχει επεκταθεί χωροταξικά και πληθυσμιακά, αποκτώντας υποδομές και προσελκύοντας νέους κατοίκους.

Ο Βόλος ωστόσο διατηρεί την ταυτότητα της πολυσυλλεκτικής πόλης, στη βάση της οποίας συγκροτήθηκε και αναπτύχθηκε. Σήμερα, στην πόλη, έχει γεννηθεί η τέταρτη γενιά κατοίκων μικρασιατικής καταγωγής. Παράλληλα, έχουν εγκατασταθεί μόνιμα κάτοικοι από άλλες περιοχές, κυρίως από την υπόλοιπη Θεσσαλία, και οικονομικοί μετανάστες. Σημείο αναφοράς των κατοίκων της σημερινής πόλης είναι οι μνήμες που φέρνουν από τις ιδιαίτερες πατρίδες τους, αλλά και η κοινή τους πορεία σε αυτή. Η ιστορία της πόλης είναι η ιστορία των κατοίκων της: όλοι έχουν τη συμμετοχή τους σ’ αυτή.

 

elΕλληνικά
en_GBEnglish (UK) elΕλληνικά